Kuur 2

Morgen tijd voor kuur twee. Neef Thomas is mijn begeleider en we worden om 10.30 uur verwacht in de cytostatica (chemo)-kamer van ziekenhuis Den Helder. Ik hoop van harte dat het nog een keertje zoals de eerste keer mag gaan: tien dagen rot en daarna moe maar oke, weer lekker wandelen en eten met een stoet aan loge's zoals daar de afgelopen weken waren vriendin Margit, broer Gert Jan en neef Thomas.
Er waren een aantal speciale dagen. Zondag 24 juli bijvoorbeeld. Ik poetste tanden, controleerde pukkels, keek in de spiegel en krabde mijn kop. Heel gewoon natuurlijk, maar een rode pluk tussen je vingers is dat niet. Het ging dus heus en echt gebeuren, ik zou kaal worden. Kale knikker, kaalslag, van een kale kip kun je geen veren plukken, Karel de Kale, Kalehari woestijn. Margit en ik verzonnen zoveel mogelijk kaal-taal om lucht in de situatie te blazen en ik moet zeggen, na de eerste schrik kan ik het goed naast me neer leggen. Inmiddels loop ik al zes dagen onbekommerd met mutsjes en pet rond, keuze genoeg want van buurvrouw Christa kreeg ik er een tas vol van te leen. Aanstaande woensdag scheert kapper Esther de laatste haren weg en knipt mijn haarwerk in vorm.
Maandag 25 juli was mijn overstapdag naar 'Bewegen met kanker' bij Fysio Fit Texel. Daar train ik als het kan twee maal per week om mijn conditie op peil te houden en alle kuren zo goed mogelijk te doorstaan. Chemo vreet je spiermassa aan namelijk. Als extraatje gaan de fitnessuurtjes eenmaal per maand gepaard met een lezing over het een of ander dat met kanker te maken heeft. Ik vind het maar mooi geregeld allemaal.
Tot slot reed Margit me 20 juli naar MCA Alkmaar voor een erfelijkheidsonderzoek dat ik mag laten doen omdat er aan vooral moeders kant veel borstkanker en daaraan gerelateerde vormen van kanker voorkomen. Klinisch geneticus Mart (2.10 meter lang) tekende in een klein warm kamertje aan een klein tafeltje op een A4-tje de stamboom van drie generaties Robberse en Slinger. Grootouders, broers en zussen van grootouders, ooms, tantes, neven, nichten, zus, broer met vermelding van eventuele kankersoort.  Op basis daarvan gaat nu bij mij gezocht worden naar vier kankergennen. Het kan zijn dat er een getraceerd wordt, maar heel waarschijnlijk ook niet. Vinden ze er een dan moet over eventueel preventieve maatregelen gedacht worden, vinden ze geen erfelijk kankergen dan kan het zijn dat je hem niet hebt óf dat de wetenschap nog niet zo ver is om hem te traceren. Lekker dan, je weet het dan dus niet. Ikzelf zal in dat geval onder jaarlijkse controle blijven, omdat er wel een vermoeden is van erfelijkheid. En misschien krijg ik het advies mijn eierstokken te laten verwijderen. Over zeven weken is er een uitslag voor me. Oke. Nu eerst maar chemo  twee.




De fleurigste.



Van je twee over elkaar.



Zo'n pet past iedereen.