De behandeling: bestraling (afspraak radioloog)

We hebben een plan met data! Vanaf 7 juni tuf ik 16 opeenvolgende werkdagen naar MCA Alkmaar voor een bestraling.  Even de kalender erbij, bladerbladerblader et voila: daar ben ik tot 29 juni zoet mee. Vermoeidheid is een bijwerking maar volgens de radioloog lukt het de meeste mensen om zelf te rijden en dat is een opluchting want als het niet hoeft ben ik niet zo van gehaald en gebracht worden per taxi. Een ander bijverschijnsel is dat de borst kan verkleuren, verkleinen of stug worden, maar ook daarmee is heel best auto te rijden.
Nou is het niet een kwestie van gaan liggen en hup bestralen maar. Om me tijdens elke behandeling in precies dezelfde positie onder het apparaat neer te vleien worden volgende week drie tattoo-stippen en (ooit verwijderbare) lijnen op mijn borst afgetekend die maken dat ik 16 maal juist lig.  Met een soort duikbrilletje, een knijper op mijn neus en een snorkelslang om door te ademen moet ik tijdens de behandelingen twee minuten zo stil mogelijk liggen. Extra uitdaging daarbij is de opdracht om 35 seconden mijn adem in te houden. Ik kreeg toen ik het hoorde een ietwat komisch beeld voor ogen maar er schuilen uiteraard serieuze argumenten achter. Dit is de zogenaamde breath-hold-techniek die voorkomt dat de bestraling onverhoopt een stukje van je hart raakt. Wanneer je inademt zakt je hart dieper je borstkas in en gaat de straal er ruimer aan voorbij. De uitleg door de radioloog was duidelijk en de impact minder intensief dan eergisteren bij oncologie. Gelukkig want dat was wel genoeg geweest voor deze week.
Voor de rest loop ik als kind aan huis door het Gemini. Even naar de apotheek om alle chemo medicijnen te halen, dan bloed prikken in het lab, een zwaai naar 'mijn' chirurg die me in de gangen tegemoet wappert en een cappucino bij de kiosk waar ze mijn ketting leuk vinden. Ik hoor dat het lievelingsjeugdboek van de bloedprikster 'Het kleine huis op de prairie' is en in de restauratie vertelt twee tafeltjes verder iemand dat ze nooit op Texel zou willen wonen omdat ze daar "elke scheet horen die je laat".
Maar alle ditjes en datjes op een stokje, als ik op eigen gelegenheid even doorreken in de tijd zal mijn eerste chemokuur starten op 12 juli en de laatste eindigen op 16 november. Geen feest allemaal maar ik zal blij zijn als het 7 juni is en we van start gaan. Jawel.