Uitslag weefselonderzoek

Gisteren vertelde oncologieverpleegkundige Barbara aan Jannita en mij wat onderzoek naar het weggeopereerde weefsel uitgewezen heeft. Ten eerste: Het is gelukt is om de tumor in mijn borst radicaal te verwijderen, er zijn geen kwade cellen achtergebleven. Ten tweede: In één van de drie weggehaalde lymfeklieren, tevens poortwachterklieren, is een uitzaaiing ontdekt. Dat is een domper. Maar gegeven de omstandigheden was ik heel opgelucht over deze uitslag.

Het weefsel dat weggenomen werd is 8 x 3 x 5 centimeter groot: de tumor zelf en een omliggend gebied. We hebben het met moestuinkartonnetjes nagebouwd en dat is best groot. Vond de chirurg ook. Ze had meer weg moeten snijden dan verwacht omdat tijdens de operatie bleek dat de radioactieve vloeistof die de dag ervóór bij me ingespoten was zich verder verspreid had dan voorzien. En overal waar deze vloeistof kruipt is verdacht gebied en wordt geëlimineerd. Maar elk nadeel heb z'n voordeel want zonder het te weten sneed ze daarbij ook een voorstadium van kanker weg bleek later uit het weefselonderzoek.

De 8 x 3 x 5 centimeter gaat bestraald worden en de komende jaren slik ik pillen die het mijn lichaam onmogelijk maken om oestrogeen te produceren. De tumor gebruikte dat namelijk om te groeien en eventueel achtergebleven of nieuwe cellen moeten die kans natuurlijk niet krijgen. Wat kan ik nog meer vertellen over mijn zeer ongewenste ex-gast? Hij/zij was ontstaan in de melkgangen ( heel modaal), niet ingekapseld in omliggend weefsel (dus als een glad knikkertje van 2,1 centimeter dat makkelijk radicaal te verwijderen was), de agressiviteit was mild ( mooi), en de mate van celdeling erg laag ( nog mooier).

Maar  de domper. Van het trio weggehaalde poortwachterklieren bleek er één een uitzaaiing te hebben. De andere twee hielden stand, konden hun poorten gesloten houden, lieten zeker geen kankercellen door naar de rest van mijn lichaam en raakten niet besmet. Good job! Omdat er één wel besmet was wordt hun plek onder mijn arm ook bestraald en komt chemotherapie meer in the picture om kankercellen die eventueel doorstroomden via de aangetaste klier te killen. Een oncoloog is nu allerlei berekeningen op mij en de tumor los aan het laten om duidelijk te krijgen welke meerwaarde chemo me (niet) kan bieden.

Het intakegesprek met de radioloog gaat op 27 mei gebeuren, de afspraak met de oncoloog de 25e.

Gillend zenuwachtig was ik niet voor het gesprek maar natuurlijk lag er sinds donderdag eeenbenauwende sluier over me heen. Ik hield me bewust vaag bezig met alle mogelijkheden, wat lukte, en probeerde mijn vrees niet een overhand te geven, wat redelijk lukte. Het enige wat je zeker weet is dat je gewoon niet weet wat de uitslag zal zijn, en jezelf gek maken is het hem niet. Maar afijn, als je met een blik op eindig geconfronteerd wordt is dat wel een ding. De tumor kon agressief zijn, de celdeling hoog, het stadium.....  stop!!!! Zus en ik stapten gepantserd in overleefmodus 1 het ziekenhuis binnen. Ikzelf met het plan om de uitslag aan te horen en te registreren, de dag erna zou ik erover na gaan denken en mezelf ermee confronteren en weer daarna zou ik informatie gaan zoeken. Aan Jannita de rol van medeluisteraar en vragensteller. Maar het viel ons dus mee. Opgelucht hobbelden we met broodjes en waterflesjes het zonnige Timorpark (!) tegenover het ziekenhuis in en appten en telefoneerden er op een bankje op los voor we de rust vonden om er onze tanden in te zetten. Wat mooi is de wereld dan!