Kuur 1

Van een aantal lotgenoten hoor ik dat de eerste chemokuur niet de zwaarste hoeft te zijn, maar vaak wel de meest intensieve is. Een week na mijn kennismaking met het chemo-monster denk ik dat ik daarin meega. De bijverschijnselen waren met pillen heel redelijk te handelen deze eerste keer, maar het is confronterend om volgegoten te zijn met spul dat oorlog aan je lijf verklaart en geen verschil tussen vriend en vijand maakt. Om de chemogeur te ruiken die je uitplast en -zweet. Om het toilet twee maal door te moeten spoelen, nagels te lakken met een verharder, je mond te spoelen met een zoutoplossing. Om te voelen dat het voor misselijkheid, darmgerotzooi, spierpijn, mondirritatie en moeheid zorgt. Maar alla, ik heb het een keer meegemaakt en de volgende keer weet ik beter wat me te wachten staat ( denk ik).  Voor de rest kan ik er even niks over schrijven omdat het nog te dichtbij ligt. Vanaf vandaag schijnt de chemo mijn lijf uit te zijn en  woensdag gaan de witte bloedlichaampjes weer in de herstelmodus. De misselijkheid  is weg en ik voel me best oke. Laten we wild doen en de eerste kuur gewoon afstrepen, chaka nog vijf te gaan!! Morgen komt Margit een week logeren en ik verheug me op eten, wandelingetjes en rondhangen.