Chemo gaat starten

Chemo. Dat zijn vijf letters met 10 punten letterwaarde die automatisch van alles oproepen. Prikkels rond je hart, een gevoel van angst, woede en onmacht en vragen die met "wat" beginnen. Wat doe ik mijn lichaam aan, wat als ik in paniek raak wanneer het infuus start, wat als ik er vreselijk ziek van word, wat voor schade richt het op langere termijn aan, wat als ik allergisch ben, wat, wat, wat. Voor je het weet drukt chemo als een vette klomp op je schouders. Gelukkig geeft mindfulness me handvatten om dat soort klompen te ontrafelen, onder ogen te zien, te relativeren en zo tot hanteerbare proporties terug te brengen. Hoe rot het precies wordt dat ga ik zien, maar van mij mag het starten aanstaande maandag om 9.30 uur. Na de bestralingen ben ik overigens erg moe geworden en vreemd genoeg was het ook nog eens serieus afkicken van het dagelijkse ritje. Drie weken wel en wee in het ziekenhuis waren zo aan me gaan kleven dat ik het heel vreemd vond om thuis te zitten in de wetenschap dat in Alkmaar alles gewoon doorging. Maar dan zonder mij. De mevrouw met de foute pruik, het koffieapparaat, de nieuwelingen die door baliemedewerkers wegwijs gemaakt worden, het nauwe gangetje naar toiletten waar je bij tegenliggers de buik in moet houden, het afroepen van namen, de lange gang met blauwe lijn, de schilderijen met strandtaferelen, de meneer die niet goed kan praten maar elke keer vrolijk een hand op steekt, de behandeling zelf, de parkeergarage waar je vanaf etage zes naar beneden race.. rijdt,  de witte jassen, rolstoelen en rijdende infusen, het restaurant met de biomuesliyoghurt. En altijd weer lekker wegwezen,  in mijn eigen autootje vrij te besturen naar waarheen ikzelf maar wil. Ondertussen op mijn elf-en-dertigste-gemak voorbereidingen gedaan. Het haarwerk definitief uitgezocht, de diepvriezer vol gekookt, hydraterende huidsmeersels gekocht en een wenkbrauwsetje gescoord met sjablonen om exemplaren in small, medium en large te tekenen. En rond de klok van half vier liggen Harry (miauw) en ik op de deurmat te wachten tot de postbode komt. Wat is het fijn al die kaarten, brieven, cadeautjes, apps te mogen ontvangen!

Mijn haarwerk

Mijn huidsmeersels

Mijn diepvrieskast (VOL)

Mijn brievenbus ( geintje)